Eit rom å falle inn i er den tiande diktsamlinga til Hanne Aga, som debuterte i 1981 og bur i Tromsø.

Diktsamlinga er tredelt. Fyrste del heiter «Porten som slår», andre del «Van Gogh tvilar ikkje» og siste del «Porten syng».

Hanne Agas poetiske univers e1ler rom, som hun kallar det her, er ho sjølv. Ho bruker eit kroppslig språk, som kan vere erotisk kreativt: «Når det når oss//Språket som fargar munnen din// Hendene spring ut/i netter og dagar».

Dikta hennar er sjølvreflekterande og fulle av rørsle. Ho beveger seg inn og ut av «porten som slår», som både stoppar og frigjer: «Å forstå er/Ei sak mellom/meg og deg// Inngangar og/utgangar det /er alt».

Erkjenninga i seg sjølv er ei språkleg handling hos Hanna Aga: «Vegen framover// Som om han finst/ / Eg leitar i netter og dagar/og tømmer skogen for svar».

Van Gogh og bileta hans blir slektskap og uttrykk for hennar eiga tru og håp: «Han går med sine kvite steg over åkeren/Dei svarte fuglane over han er ikkje å ta feil av/Villskapen i himmelen syner seg/ Eg veit om dette/ Eg tvilar slett ikkje på det eg ser/ Kornet når meg med sitt strie gule auga». Assosiasjonen til Van Gogh' kunst er enda klårare i kortdiktet: «Van Gogh tvilar ikkje/Kvar dag står han i åkeren/ Og gjev oss si strie sjel».

«Porten syng» om dikting, kommunikasjon og kontakt: «Det er ikkje dagane/det er noko i vegen med/ eller nettene for den saks skuld/men blikket ditt kanskje som / ikkje lenger treff rommet/ mellom linjene dette rommet/ som vender seg mot deg og / framleis trur at du er til».

Eg vil vere varsom med å lese mellom linjene og tolke dei poetiske tekstane til Hanna Aga. Det blir lett ein måte å redusere dikta, referere bileta til den ytre røynda og gjere teksten meir eintydig. Dikta er sterke nett fordi dei er enkle og komplekse, og gir rom for så mange lesemåtar og opplevingar. Det er ei lita bok, med spennande rom ikkje bare å falle inn i, men å bli i – mens vi tar Hanne Agas språklige univers inn over oss.

Førsteamanuensis i skandinaviske språk og litteratur ved universitetet i Gdansk, Maria Sibinska, har skrive ein innsiktsfull analyse av Hanne Agas forfatterskap i slutten av diktboka. Ein fin veivisar inn i ei flott diktoppleving.